کسی با سکوتش... مرا تا بیابان بی انتهای جنون برد...

کسی با نگاهش ...مرا تا درندشت دریای خون برد ...

چرا بی تو بدون برایم گران است

مرا بازگردان ...

زندگی دفتری از خاطرات است


یک نفر در دل شب

یک نفر در دل خاک


یک نفر همدم خوشبختی ها است

 
یک نفر همسفر سختی هاست

چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد


ما همه همسفریم

 

 



تاريخ : ٢ آبان ۱۳۸٩ | ٢:٠٦ ‎ب.ظ | نویسنده : پرستار کوچولو سالی | نظرات ()
  • ایران موزه
  • آسمان